Hongarije Volkslied Karaoke

Isten, áldd meg a magyart

O Heer, zegen het volk van Hongarije

Jó kedvvel, bőséggel,

Met Uw genade en mildheid

Nyújts feléje védő kart,

Strek naar het Uw beschermende arm uit

Ha küzd ellenséggel;

Tijdens de strijd met zijn vijanden

Bal sors akit régen tép,

Lang gekweld door een slecht lot

Hozz rá víg esztendőt,

Breng het een tijd van verlichting

Megbűnhődte már e nép

Dit volk heeft geleden voor alle zonden

A múltat s jövendőt!

Van het verleden en van de toekomst!

Őseinket felhozád

Gij hebt onze voorouders omhoog gevoerd

Kárpát szent bércére,

Over de heilige toppen van de Karpaten

Általad nyert szép hazát

Door U werd een prachtig vaderland gewonnen

Bendegúznak vére.

Voor de zonen van Bendegúz

S merre zúgnak habjai

En waar ook de rivieren stromen van

Tiszának, Dunának,

De Tisza en de Duna

Árpád hős magzatjai

De nakomelingen van onze held Árpád

Felvirágozának.

Zullen wortel schieten en bloeien.

Értünk Kunság mezein

Voor ons op de vlakten van de Kuns

Ért kalászt lengettél,

Hebt Gij de tarwe doen rijpen

Tokaj szőlővesszein

In de wijngaarden van Tokaj

Nektárt csepegtettél.

Hebt Gij zoete nectar doen druppelen

Zászlónk gyakran plántálád

Onze vlag hebt Gij vaak geplant

Vad török sáncára,

Op de wallen van de wilde Turk

S nyögte Mátyás bús hadát

En onder Mátyás’ grafleger kreunde

Bécsnek büszke vára.

Wenen’s “trots fort.”

Hajh, de bűneink miatt

Ach, maar om onze zonden

Gyúlt harag kebledben,

Verzamelden zich toorn in Uw borst

S elsújtád villámidat

En Gij sloeg met Uw bliksem

Dörgő fellegedben,

Uit Uw donderende wolken

Most rabló mongol nyilát

Nu overspoelden de pijlen van de plunderende Mongolen

Zúgattad felettünk,

Ons

Majd töröktől rabigát

Toen namen wij het slavenjuk van de Turken

Vállainkra vettünk.

Op onze schouders.

Hányszor zengett ajkain

Hoe vaak kwam uit de monden

Ozman vad népének

Van Osmans barbaarse volk

Vert hadunk csonthalmain

Boven de lijken van ons verslagen leger

Győzedelmi ének!

Een overwinningslied!

Hányszor támadt tenfiad

Hoe vaak viel Uw eigen zoon aan

Szép hazám, kebledre,

Mijn vaderland, op Uw borst,

S lettél magzatod miatt

En werd Gij vanwege Uw eigen zonen

Magzatod hamvvedre!

De grafurn van Uw eigen zonen!

Bújt az üldözött, s felé

De vluchteling verborg zich, en naar hem toe

Kard nyúlt barlangjában,

Reikte het zwaard tot in zijn grot

Szerte nézett s nem lelé

Overal kijkend kon hij niet vinden

Honját e hazában,

Zijn huis in zijn vaderland

Bércre hág és völgybe száll,

Beklimt de berg, daalt af in het dal

Bú s kétség mellette,

Verdriet en wanhoop zijn metgezellen

Vérözön lábainál,

Zee van bloed onder zijn voeten

S lángtenger fölette.

Oceaan van vlammen boven hem.

Vár állott, most kőhalom,

Het kasteel stond, nu een hoop stenen

Kedv s öröm röpkedtek,

Geluk en vreugde fladderden,

Halálhörgés, siralom

Zuchten van dood, geween

Zajlik már helyettek.

Klinken nu in hun plaats.

S ah, szabadság nem virul

En ach! Vrijheid bloeit niet

A holtnak véréből,

Uit het bloed van de doden,

Kínzó rabság könnye hull

Tranen van folterende slavernij vallen

Árvánk hő szeméből!

Uit de koude ogen van de wezen!

Szánd meg Isten a magyart

Verlos, o Heer, de Hongaren

Kit vészek hányának,

Die door golven van gevaar worden geslingerd

Nyújts feléje védő kart

Strek naar hen Uw beschermende arm uit

Tengerén kínjának.

Op de zee van hun ellende

Bal sors akit régen tép,

Lang gekweld door een slecht lot

Hozz rá víg esztendőt,

Breng hun een tijd van verlichting

Megbűnhődte már e nép

Zij die hebben geleden voor alle zonden

A múltat s jövendőt!

Van het verleden en van de toekomst!