Honduras Volkslied Karaoke

Tu bandera, tu bandera

Uw vlag, uw vlag

Es un lampo de cielo

Is een flits van de hemel

Por un bloque, por un bloque

Door een blok, door een blok

De nieve cruzado;

Van sneeuw doorsneden;

Y se ven en su fondo sagrado

En in haar heilige achtergrond ziet men

Cinco estrellas de pálido azul;

Vijf sterren van bleekblauw;

En tu emblema que mar rumoroso

Op uw embleem, de ruisende zee

Con sus ondas bravías escuda,

Beschut met haar woeste golven,

De un volcán, de un volcán

Uit een vulkaan, uit een vulkaan

Tras la cima desnuda

Achter de kale top

Hay un astro, hay un astro

Is er een ster, is er een ster

De nítida luz.

Van helder licht.

India, virgen y hermosa dormías

India, maagdelijk en mooi, sliep jij

De tus mares al canto sonoro,

Bij het sonore lied van uw zeeën,

Cuando echada en tus cuencas de oro

Toen, neergelegd in uw gouden schalen

El audaz navegante te halló;

De stoutmoedige zeeman u vond;

Y al mirar tu belleza extasiado

En terwijl hij uw schoonheid in verrukking aanschouwde

Al influjo ideal de tu encanto,

Onder de ideale invloed van uw bekoring,

La orla azul de tu espléndido manto

Wijdde de blauwe zoom van uw schitterende mantel

Con su beso de amor consagró.

Zich met zijn liefdeskus.

De un país donde el sol se levanta,

Uit een land waar de zon opgaat,

Mas allá del Atlante azulado,

Voorbij de blauwige Atlantische Oceaan,

Aquel hombre que te había soñado

Die man die u had gedroomd

Y en tu busca a la mar se lanzó.

En zich op zoek naar u ter zee begaf.

Cuando erguiste la pálida frente,

Toen u het bleke voorhoofd ophief,

En la viva ansiedad de tu anhelo,

In de levendige onrust van uw verlangen,

Bajo el dombo gentil de tu cielo

Onder de vriendelijke koepel van uw hemel

Ya flotaba un extraño pendón.

Wapperde reeds een vreemde banier.

Era inutil que el indio tu amado

Het was vergeefs dat de indiaan, uw geliefde,

Se aprestara a la lucha con ira,

Zich in woede op de strijd voorbereidde,

Porque envuelto en su sangre Lempira,

Want, gehuld in zijn bloed, Lempira

En la noche profunda se hundió;

Verdween in de diepe nacht;

Y de la épica hazaña, en memoria,

En van die epische daad heeft de legende

La leyenda tan sólo ha guardado

Slechts bewaard

De un sepulcro el lugar ignorado

De plaats van een onbekend graf

Y el severo perfil de un peñón.

En het strenge profiel van een rots.

Por tres siglos tus hijos oyeron

Drie eeuwen lang hoorden uw kinderen

El mandato imperioso del amo;

Het dwingende bevel van de meester;

Por tres siglos tu inútil reclamo

Drie eeuwen lang ging uw nutteloze klacht

En la atmosfera azul se perdió;

Verloren in de blauwe atmosfeer;

Pero un día gloria tu oído

Maar op een dag hoorde de glorie uw oor

Percibió, poderoso y distante,

Krachtig en van verre,

Que allá lejos, por sobre el Atlante,

Dat daar, ver weg, over de Atlantische Oceaan,

Indignado rugía un León.

Een Leeuw verontwaardigd brulde.

Era Francia, la libre, la heroica,

Het was Frankrijk, het vrije, het heldhaftige,

Que en su sueño de siglos dormida

Dat in zijn droom van eeuwen verzonken

Despertaba iracunda a la vida

Woedend ontwaakte tot het leven

Al reclamo viril de Dantón:

Op de mannelijke roep van Danton:

Era Francia, que enviaba a la muerte

Het was Frankrijk, dat naar de dood zond

La cabeza del Rey consagrado,

Het hoofd van de gewijde Koning,

Y que alzaba soberbia a su lado,

En dat trots naast hem verhief

El Altar de la Diosa razón.

Het Altaar van de Godin van de Rede.

Tú también, ¡oh mi patria!, te alzaste

Ook jij, o mijn vaderland!, stond op

De tu sueño servil y profundo;

Uit uw slaafse en diepe slaap;

Tú también enseñastes al mundo

Ook jij hebt de wereld getoond

Destrozado el infame eslabón.

De beruchte keten verbrijzeld.

Y en tu suelo bendito, tras la alta

En op uw gezegende bodem, achter de hoge

Cabellera de monte salvaje,

Haardos van wilde bergen,

Como un ave de negro plumaje,

Als een vogel met zwarte veren,

La colonia fugaz se perdió

Verdween de vluchtige kolonie

Por guardar ese emblema divino,

Om dat goddelijke embleem te bewaren,

Marcharemos Oh Patria a la muerte,

Zullen wij marcheren, o Vaderland, naar de dood,

Generosa será nuestra suerte,

Genereus zal ons lot zijn,

Si morimos pensando en tu amor.

Als wij sterven denkend aan uw liefde.

Defendiendo tu santa bandera

Uw heilige vlag verdedigend

Y en tus pliegues gloriosos cubiertos,

En bedekt met uw glorieuze plooien,

Serán muchos, Oh Honduras tus muertos,

Zullen er velen zijn, o Honduras, van uw doden,

Pero todos caerán con honor.

Maar allen zullen met eer vallen.