Dominicaanse Republiek Volkslied Karaoke

Quisqueyanos valientes, alcemos

Dappere Quisqueyanen, laten wij verheffen

Nuestro canto con viva emoción,

Ons lied met levendige ontroering,

Y del mundo a la faz ostentemos

En aan de wereld tonen wij

Nuestro invicto, glorioso pendón.

Onze onoverwinnelijke, glorierijke banier.

¡Salve! el pueblo que, intrépido y fuerte.

Wees gegroet! het volk dat, onverschrokken en sterk.

A la guerra a morir se lanzó,

Zich in de oorlog wierp om te sterven,

cuando en bélico reto de muerte

Toen het in de krijgshaftige uitdaging van de dood

Sus cadenas de esclavo rompió.

Zijn slavenketenen verbrak.

Ningún pueblo ser libre merece

Geen volk verdient het vrij te zijn

Si es esclavo, indolente y servil;

Als het slaafs, traag en onderdanig is;

Si en su pecho la llama no crece

Als in zijn borst de vlam niet opvlamt

Que templó el heroísmo viril.

Die het mannelijke heldendom heeft gesmeed.

Mas Quisqueya la indómita y brava

Maar Quisqueya, de ontembare en dappere,

Siempre altiva la frente alzará;

Zal altijd trots het hoofd omhoog dragen;

Que si fuere vil veces esclava

Want als zij menigmaal een lage slavin was

Otras tantas ser libre sabrá.

Zal zij even vaak weten vrij te zijn.

Que si dolo y ardid la expusieron

Want als bedrog en list haar blootstelden

De un intruso señor al desdén,

Aan de minachting van een indringende heer,

¡Las Carreras! ¡Beler! Campos fueron

¡Las Carreras! ¡Beler! Velden waren het

Que cubiertos de gloria se ven.

Die men met glorie bedekt ziet.

Que en la cima de heroíco baluarte,

Dat op de top van een heldhaftig bolwerk

De los libres el verbo encarnó,

Het woord van de vrijen belichaamd werd,

Donde el genio de Sánchez y Duarte

Waar het genie van Sánchez en Duarte

A ser libre o morir enseñó.

Leerde: vrij zijn of sterven.

Y si pudo inconsulto caudillo

En als een onbezonnen leider

De esas glorias el brillo empañar,

De glans van die roem kon verduisteren,

De la guerra se vió en Capotillo

Werd uit de strijd van Capotillo

La bandera de fuego ondear.

De vlag van vuur zien wapperen.

Y el incendio que atónito deja

En de brand, die verbijsterd achterlaat

De Castilla al soberbio león,

De trotse leeuw van Castilië,

De las playas gloriosas le aleja

Drijft hem weg van de glorierijke kusten

Donde flota el cruzado pendón.

Waar de kruisvaan wappert.

Compatriotas, mostremos erguida

Landgenoten, laten wij rechtop tonen

Nuestra frente, orgullosos de hoy más;

Ons voorhoofd, voortaan des te trotser;

Que Quisqueya será destruida

Want Quisqueya kan worden vernietigd

Pero sierva de nuevo, jamás.

Maar opnieuw een slavin, nooit.

Que es santuario de amor cada pecho

Want elk hart is een heiligdom van liefde

De la patria se siente vivir;

Voelt het vaderland leven;

Y es su escudo invencible, el derecho;

En haar onoverwinnelijke schild is het recht;

Y es su lema: ser libre o morir.

En haar leus is: vrij zijn of sterven.

Libertad que aún se yergue serena

Vrijheid, die nog altijd sereen oprijst

La victoria en su carro triunfal,

De overwinning op haar triomfwagen,

Y el clarín de la guerra aún resuena

En de klaroen van de oorlog klinkt nog steeds

Pregonando su gloria inmortal.

Ter aankondiging van haar onsterfelijke glorie.

¡Libertad! Que los ecos se agiten

Vrijheid! Laat de echo's beroeren

Mientras llenos de noble ansiedad

Terwijl, vol edele spanning,

Nuestros campos de gloria repiten

Onze velden van glorie herhalen

¡Libertad! ¡Libertad! ¡Libertad!

Vrijheid! Vrijheid! Vrijheid!