Karaoke Lagu Kebangsaan Turki

Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;

Jangan takut! Panji merah yang berlayar di fajar ini tidak akan padam;

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.

Sebelum padamnya tungku terakhir yang berasap di atas tanah airku.

O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak!

Itulah bintang bangsaku, ia akan bersinar!

O benimdir, o benim milletimindir ancak!

Itu milikku, itu hanya milik bangsaku!

Çatma kurban olayım, çehreni ey nazlı hilâl;

Jangan berkerut, aku rela berkorban, wahai bulan sabit yang manja;

Kahraman ırkıma bir gül… Ne bu şiddet, bu celâl?

Senyuman untuk bangsaku yang gagah… Apa kekerasan ini, apa kemarahan ini?

Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl;

Darah kami yang tertumpah untukmu kelak tidak akan menjadi halal;

Hakkıdır Hakk’a tapan, milletimin istiklâl.

Hak bagi bangsaku yang menyembah Tuhan ialah kemerdekaan.

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.

Aku sejak dahulu hidup merdeka, aku hidup merdeka.

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!

Orang gila mana yang akan memasungku? Aku hairan!

Kükremiş sel gibiyim: Bendimi çiğner, aşarım.

Aku seperti banjir yang mengganas: aku pijak bendungan, lalu melampauinya.

Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

Aku mengoyak gunung, tidak muat di lautan luas, aku melimpah.

Garb’ın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar;

Jika ufuk Barat telah dilingkungi tembok berperisai keluli;

Benim imân dolu göğsüm gibi serhaddim var.

Aku punya sempadan seperti dadaku yang penuh iman.

Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir îmanı boğar,

Bergemuruhlah, jangan takut! Bagaimana iman seperti ini dapat dibungkam,

“Medeniyyet!” dediğin tek dişi kalmış canavar?

“Tamadun!” yang kau sebut itu, raksasa yang tinggal satu gigi?

Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın;

Sahabat! Jangan biarkan orang hina memasuki tanah airku;

Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.

Jadikan tubuhmu perisai, hentikan serangan yang tak tahu malu ini.

Doğacaktır sana va’dettiği günler Hakk’ın,

Hari-hari yang dijanjikan Tuhan kepadamu akan tiba,

Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

Siapa tahu, mungkin esok, mungkin lebih dekat daripada esok.

Bastığın yerleri “toprak!” diyerek geçme, tanı!

Jangan lalu di tempat yang kau pijak sambil berkata “tanah!”, kenalilah!

Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.

Fikirkan ribuan yang terbaring di bawahmu tanpa kafan.

Sen şehîd oğlusun, incitme, yazıktır atanı:

Kau anak syahid, jangan melukai, alangkah malangnya nenek moyangmu:

Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.

Jangan serahkan, walau kau dapat dunia sekalipun, tanah air yang bak syurga ini.

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki fedâ?

Siapakah yang tidak akan berkorban demi tanah air bak syurga ini?

Şühedâ fışkıracak toprağı sıksan, şühedâ!

Jika tanah diperah, para syahid akan memancar, para syahid!

Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Hudâ,

Ambillah nyawaku, kekasihku, seluruh milikku, wahai Tuhan,

Etmesin tek vatanımdan beni dünyâda cüdâ.

Jangan pisahkan aku daripada tanah airku di dunia ini.

Rûhumun senden ilâhî şudur ancak emeli:

Hanya inilah hasrat ilahi jiwaku terhadap-Mu:

Değmesin ma’bedimin göğsüne nâ-mahrem eli!

Jangan biarkan tangan asing menyentuh dada rumah ibadahku!

Bu ezanlar – ki sehâdetleri dînin temeli –

Azan-azan ini — yang kesaksiannya ialah asas agama —

Ebedî, yurdumun üstünde benim inlemeli.

Hendaklah selama-lamanya bergema di atas tanah airku.

O zaman vecd ile bin secde eder – varsa – taşım;

Ketika itu, dengan khusyuk aku akan bersujud seribu kali — jika ada — di atas batuku;

Her cerîhamdan, İlâhi, boşanır kanlı yaşım;

Dari setiap lukaku, ya Ilahi, akan mengalir air mata berdarah;

Fışkırır rûh-i mücerred gibi yerden na’şım!

Jasadku akan memancar dari bumi seperti roh yang bebas!

O zaman yükselerek Arş’a değer, belki, başım!

Ketika itu, sambil naik, mungkin kepalaku mencapai Arasy!

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl!

Berkibarlah juga engkau seperti fajar, wahai bulan sabit yang mulia!

Olsun artık dökülen kanlarım hepsi helâl.

Biarlah semua darahku yang tertumpah kini menjadi halal.

Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl:

Selama-lamanya tiada kebinasaan bagimu, tiada kebinasaan bagi bangsaku:

Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet;

Hak panjiku yang hidup merdeka ialah kebebasan;

Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklâl.

Hak bagi bangsaku yang menyembah Tuhan ialah kemerdekaan.